Oferta

Kontakt

Infolinia (tylko telefony stacjonarne)

801 880 880

Giełda
+48 22 566 97 04

Fundusze
+48 22 566 97 21

Infolinia czynna od 8.30 do 17.30 w dni robocze.
Koszt połączenia wg stawki operatora.

 

Usługi Maklerskie

Formularz kontaktowy

Akcje

Charakterystyka:

Akcja jest udziałowym papierem wartościowym, który został wyemitowany przez spółkę akcyjną. Nabywca akcji staje się współwłaścicielem spółki (właścicielem części jej majątku). Każdy akcjonariusz jako współwłaściciel spółki posiada wynikające z tego prawa, z których najistotniejsze to:

  • prawo do uczestniczenia w walnym zgromadzeniu spółki, dającym prawo głosu i tym samym wpływania na najważniejsze decyzje spółki,
  • prawo do dywidendy, czyli udziału w zyskach,
  • prawo poboru nowych akcji, które w przypadku nowej emisji akcji oznacza przywilej pierwszeństwa przy zakupie tych akcji przez dotychczasowych akcjonariuszy.

 

Akcje mogą być imienne lub na okaziciela, a przychody inwestora posiadającego akcje spółki mogą pochodzić w szczególności z dwóch źródeł:

  • dywidend – stanowiących część zysku netto spółki akcyjnej przeznaczonego do podziału pomiędzy akcjonariuszy,
  • zysków kapitałowych – wynikających ze wzrostu ceny akcji w okresie ich posiadania.

 

Prawa do akcji (PDA):

W związku z tym, że od momentu emisji akcji do czasu ich wprowadzenia do notowań może upłynąć kilka tygodni lub nawet kilka miesięcy, wprowadzony został instrument prawa do akcji (PDA).

Mogą one być przedmiotem obrotu już w kilka dni po przydziale akcji, a jeszcze przed ich zarejestrowaniem w sądzie, co umożliwia niezwłoczne wycofanie się z dokonanej inwestycji, a jednocześnie umożliwia ich nabycie tym, którzy nie dokonali tego w publicznej subskrypcji, zanim same akcje zadebiutują na giełdzie. Obrót prawami do akcji podlega takim samym regułom jak obrót akcjami. Po decyzji sądu o zarejestrowaniu nowej emisji, po uzgodnieniu z Giełdą Papierów Wartościowych w Warszawie S.A., PDA są zastępowane przez akcje.

Czynniki ryzyka:

W przypadku inwestycji w akcje spółek można wyróżnić grupy następujące ryzyka wpływające na zrealizowanie stopy zwrotu z inwestycji, która różni się od stopy zwrotu oczekiwanej przez inwestora.

Ryzyko rynkowe – występuje z uwagi na zależność trendów na rynku akcji oraz stopy zwrotu z inwestycji od sytuacji makroekonomicznej panującej w kraju i na świecie. W konsekwencji pozytywne tendencje w gospodarce skutkują pozytywnymi trendami na rynku finansowym i ceny akcji większości spółek posiadają w takim przypadku tendencję wzrostową. Analogicznie, negatywne tendencje w gospodarce mogą powodować spadek cen większości akcji.

Na sytuację makroekonomiczną panującą na krajowych i międzynarodowych rynkach mają wpływ m.in. polityka monetarna banku centralnego, polityka fiskalna rządu, stopień zaufania do systemu prawa, egzekwowalność wyroków sądowych, tempo wzrostu PKB, poziom inflacji, zmiany w cenie surowców, wahania kursów walut, wysokość stóp procentowych, wielkość deficytu budżetowego, bilans płatniczy, zagrożenie terrorystyczne etc.

Ryzyko branżowe – związane jest z inwestowaniem w daną branżę (segment) rynku. Akcje większości spółek działających w określonej branży są narażone na grupy charakterystycznych dla danej branży czynników ryzyka, w szczególności takich jak: wzrost konkurencji w danej branży, wahania cen surowców, spadek popytu na produkty sprzedawane przez podmioty z branży oraz zmiany technologiczne.

Ryzyko danej spółki – związane jest z sytuacją finansową i operacyjną danej spółki. Wyniki finansowe oraz sytuacja operacyjna (rozumiana jako jakość zarządzania spółką, wdrożona strategia jej rozwoju, stosowane innowacje technologiczne itp.) wpływają na poziom notowań akcji spółki, a także na zmienność kursu jej akcji. Wymienione czynniki mogą powodować wzrost lub spadek ryzyka związanego z inwestycjami w akcje spółki – im słabsze wyniki finansowe i niższa jakość zarządzania, tym większe prawdopodobieństwo poniesienia straty oraz wyższa zmienność notowań akcji.

Przy analizie ryzyka danej spółki należy wziąć pod uwagę także jej kapitalizację. Spółki o małej kapitalizacji, co do zasady, cechują się większą zmiennością notowań kursu akcji (im mniejsza kapitalizacja, tym większe prawdopodobieństwo dużych zmian notowań kursu akcji).

W przypadku akcji będących przedmiotem oferty publicznej należy również zwrócić uwagę na ryzyko związane z niedopuszczeniem lub opóźnieniem dopuszczenia akcji do obrotu giełdowego.

Ryzyko płynności – określa łatwość, z jaką można sprzedać posiadane akcje bez utraty wartości w stosunku do bieżącej ceny rynkowej akcji. Co do zasady, im mniejsza wartość wolumenu obrotów, tym większa zmienność notowań i wyższe ryzyko płynności. W przypadku akcji niepłynnych inwestor może czekać przez długi okres czasu, zanim uda się sprzedać posiadane akcje bez ponoszenia straty, natomiast wcześniejsza sprzedaż, może wiązać się z koniecznością sprzedaży po cenie znacząco niższej niż oczekiwana przez klienta. W przypadku niekorzystnego spadku wartości akcji, czas oczekiwania na odzyskanie początkowej kwoty inwestycji może wynieść kilka lub kilkanaście lat ale istnieje również ryzyko, że klient w ogóle nie odzyska w całości początkowej kwoty inwestycji.

Obligacje

Charakterystyka:

Obligacja jest dłużnym papierem wartościowym, w którym emitent obligacji stwierdza, że jest dłużnikiem obligatariusza (podmiotu nabywającego obligacje) i zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia.

W przeciwieństwie do akcji obligacje nie dają posiadaczowi żadnych uprawnień względem emitenta w zakresie: prawa do uczestniczenia w podziale części dochodów, prawa głosu czy też uczestnictwa w walnych zgromadzeniach.

Dochody inwestora posiadającego obligacje mogą pochodzić w szczególności z:

  • odsetek,
  • wzrostu ich wartości rynkowej.

 

Na rynku kapitałowym wyróżniamy wiele rodzajów obligacji, które różnią się między sobą poziomem związanego z nim ryzyka.

Klasyfikacja obligacji:

Ze względu na podmiot będący emitentem obligacje można podzielić na:

  • skarbowe (państwowe) – są emitowane przez Skarb Państwa, który jest reprezentowany przez Ministra Finansów; obligacje skarbowe charakteryzują się bardzo wysoką płynnością,
  • komunalne (municypalne) – są emitowane przez jednostki samorządu terytorialnego (miasta, gminy), które mogą wystawiać je z ulgami podatkowymi; obligacje komunalne charakteryzują się mniejszą płynnością finansową niż obligacje skarbowe,
  • korporacyjne (przedsiębiorstw) – są emitowane przez podmioty gospodarcze posiadające osobowość prawną; obligacje korporacyjne charakteryzują się bardzo dużym zróżnicowaniem stopnia ryzyka, które jest uzależnione, co do zasady, od kondycji finansowej emitenta.

 

Ze względu na sposób i wielkość naliczania odsetek można wyróżnić obligacje:

  • o stałej stopie procentowej – oprocentowanie jest niezmienne przez cały czas trwania obligacji aż do momentu wykupu,
  • o zmiennej stopie procentowej – zmienność oprocentowania oznacza, że w poszczególnych okresach odsetkowych oprocentowanie obligacji może ulegać zmianie w zależności od kształtowania się określonego wskaźnika finansowego (np. WIBOR 6M, wskaźnik inflacji),
  • zerokuponowe – w przypadku obligacji zerokuponowych posiadaczowi obligacji nie przysługują odsetki przed okresem wykupu; nabywca obligacji otrzymuje kwotę równą wartości nominalnej, która obejmuje naliczone odsetki i kapitał, w terminie wymagalności; oprocentowanie obligacji wynika ze sposobu ich sprzedaży – po cenie niższej od wartości nominalnej.

 

Ze względu na czas trwania obligacji można wyróżnić obligacje:

  • krótkoterminowe (okres wykupu do 1 roku),
  • średnioterminowe (okres wykupu od 1 roku do 10 lat),
  • długoterminowe (powyżej 10 lat).

 

Przyjmując jako kryterium zabezpieczenie związane z emisją można wyodrębnić obligacje:

  • zabezpieczone całkowicie – zabezpieczenie daje przywilej nabywcy obligacji i obejmuje całość wartości nominalnej papieru dłużnego wraz z należnymi odsetkami, zabezpieczeniem obligacji może być zastaw na majątku lub hipoteka, gwarancja udzielona przez instytucję finansową itp.,
  • zabezpieczone częściowo – zabezpieczenie przybiera formy podobne jak w przypadku obligacji zabezpieczonych całkowicie, nie obejmuje jednak całości wartości nominalnej papieru dłużnego oraz należnych odsetek,
  • niezabezpieczone – nie są zabezpieczone określonym składnikiem aktywów i są emitowane na podstawie ogólnego zaufania do wystawiającego je podmiotu, ryzyko przyjmuje inwestor, który kupuje obligacje.

 

Czynniki ryzyka:

W przypadku inwestycji w obligacje można wyróżnić następujące grupy ryzyka wpływające na zrealizowanie stopy zwrotu z inwestycji, która różni się od stopy zwrotu oczekiwanej przez inwestora.

Ryzyko kredytowe emitenta – związane z ryzykiem niedotrzymania przez emitenta warunków umowy oraz terminowego wywiązywania się ze zobowiązań, w szczególności:

  • niezapłacenia części/całości odsetek,
  • niespłacenia części/całości kapitału,
  • niewywiązywania się ze zobowiązań w określonym terminie.

 

Ryzyko stopy procentowej – źródłem ryzyka stopy procentowej jest relacja pomiędzy oczekiwaniami co do przyszłego poziomu stopy procentowej, a jej rzeczywistym przyszłym poziomem, który wpływa na zmiany ceny obligacji niezgodnie z oczekiwaniami. Cena obligacji zmienia się przeciwnie do zmian stóp procentowych.

Ryzyko reinwestycji – stopa zwrotu z obligacji jest obliczana przy założeniu, że otrzymane odsetki są reinwestowane. Ryzyko reinwestycji polega na możliwości spadku stóp procentowych, gdy inwestor będzie chciał zainwestować swoje okresowe dochody odsetkowe z obligacji.

Ryzyko przedterminowego wykupu – dotyczy obligacji zawierających opcję wcześniejszego wykupu, która uprzywilejowuje emitenta i pozwala mu spłacić część lub całość wartości emisji przed terminem wymagalności.

Ryzyko walutowe – dotyczy obligacji denominowanych w walutach obcych. Ryzyko to wyraża się niepewnością co do wartości przepływów gotówkowych, które kształtują się w zależności od kursu wymiany walut obowiązującego w momencie dokonywania płatności.

Ryzyko płynności – określa łatwość, z jaką można sprzedać posiadane obligacje bez utraty wartości w stosunku do jej bieżącej ceny rynkowej. W przypadku obligacji niepłynnych inwestor może czekać przez długi okres czasu, zanim uda się sprzedać posiadane obligacje bez ponoszenia straty, natomiast wcześniejsza sprzedaż, może wiązać się z koniecznością sprzedaży po cenie znacząco niższej niż oczekiwana przez klienta.

Ryzyko inflacji – ryzyko to odnosi się w szczególności do obligacji o stałym oprocentowaniu. W przypadku spadku siły nabywczej pieniądza zmienia się realna wartość przepływów gotówkowych z nabytej obligacji.

Tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania - jednostki uczestnictwa / certyfikaty inwestycyjne funduszy inwestycyjnych zamkniętych

Charakterystyka:

Tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania to instrumenty finansowe, reprezentujące prawa majątkowe, przysługujące uczestnikom zbiorowego inwestowania. To przede wszystkim certyfikaty inwestycyjne oraz jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.

Jednostki uczestnictwa/certyfikaty inwestycyjne w funduszach inwestycyjnych reprezentują udział w aktywach funduszu inwestycyjnego. Inwestycja w fundusz inwestycyjny jest równoznaczna z zakupem jednostek uczestnictwa/certyfikatów inwestycyjnych.

Fundusz inwestycyjny zbiera wpłaty od inwestorów, i w zamian za wpłacone pieniądze wydaje jednostki uczestnictwa lub certyfikaty inwestycyjne. Za pozyskane pieniądze fundusz inwestycyjny nabywa akcje i obligacje na przewidzianych jego statutem rynkach. Dzięki temu inwestor nie musi troszczyć się o dokładną analizę rynku akcji i obligacji, gdyż fundusz inwestycyjny robi to za inwestora.

Ryzyko związane z inwestycją w jednostki uczestnictwa / certyfikaty inwestycyjne zależy w głównej mierze od polityki i strategii inwestycyjnej przyjętej przez fundusz inwestycyjny.

Klasyfikacja funduszy inwestycyjnych

Ze względu na konstrukcję prawną fundusze inwestycyjne można podzielić na:

  • Fundusze Inwestycyjne Otwarte (FIO) – mogą zbywać nieograniczoną liczbę jednostek uczestnictwa i są prawnie zobowiązane do ich odkupienia na każde żądanie uczestnika. Gotowość do odkupienia jednostek uczestnictwa oznacza, że lokaty funduszy otwartych charakteryzują się większą płynnością niż lokaty funduszy zamkniętych,
  • Specjalistyczne Fundusze Inwestycyjne Otwarte (SFIO) – mogą lokować aktywa w jednostki uczestnictwa innych funduszy inwestycyjnych otwartych, tytuły uczestnictwa emitowane przez fundusze zagraniczne lub tytuły uczestnictwa emitowane przez instytucje wspólnego inwestowania z siedzibą za granicą spełniające określone wymogi, które zgodnie z ich statutem lub regulaminem inwestują powyżej 10% aktywów w jednostki uczestnictwa innych funduszy inwestycyjnych otwartych oraz tytuły uczestnictwa funduszy zagranicznych i instytucji wspólnego inwestowania, jeżeli zgodnie ze statutem funduszu uczestnikami funduszu nie mogą być fundusze inwestycyjne otwarte, fundusze zagraniczne lub instytucje wspólnego inwestowania z siedzibą za granicą zarządzane przez towarzystwo zarządzające funduszem lub podmiot z grupy kapitałowej towarzystwa,
  • Fundusze Inwestycyjne Zamknięte (FIZ) – emitują certyfikaty inwestycyjne w okresach subskrypcji. Są to papiery wartościowe, których liczba jest stała i może zmieniać się tylko w przypadku nowych emisji lub wykupienia przez fundusz. Certyfikaty inwestycyjne mogą być dopuszczone, a następnie wprowadzone do notowań na rynku regulowanym. Polityka inwestycyjna prowadzona przez te fundusze jest znacznie szersza w porównaniu z polityką inwestycyjną funduszy otwartych.

 

Ze względu na stosowaną politykę inwestycyjną fundusze inwestycyjne można podzielić na:

  • Fundusze Rynku Pieniężnego – inwestują środki Klientów w krótkoterminowe papiery dłużne, takie jak bony skarbowe czy krótkoterminowe obligacje Skarbu Państwa. Jest to grupa funduszy obarczona niskim ryzykiem. Co do zasady fundusze przynoszą bieżący zysk powyżej inflacji, a wartość inwestycji praktycznie nie podlega wahaniom. Są polecane osobom, które chcą zainwestować środki w krótkim okresie – co najmniej jednego miesiąca,
  • Fundusze Obligacyjne – inwestują środki Klientów w obligacje, głównie w obligacje skarbowe, komunalne lub obligacje przedsiębiorstw (korporacyjne). Obarczone są nieco większym ryzykiem inwestycyjnym niż fundusze rynku pieniężnego. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 1 rok,
  • Fundusze Stabilnego Wzrostu - w ich portfelach inwestycyjnych przeważają papiery dłużne: obligacje i bony skarbowe. Udział akcji w aktywach może wynieść od 0 do 40%. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 3 lata,
  • Fundusze Zrównoważone – inwestują środki Klientów zarówno w związane z podwyższonym ryzykiem akcje (około 40 - 60% aktywów), jak i w papiery wartościowe o umiarkowanym poziomie ryzyka – obligacje. Ryzyko związane z tego typu funduszami jest duże, natomiast jednocześnie możliwość zysku jest większa niż przy funduszach stabilnego wzrostu. Rekomendowany okres inwestycji to minimum 4 lata,
  • Fundusze Akcji – lokują do 100% aktywów w akcje przy wykorzystaniu agresywnych strategii inwestycyjnych. Są najbardziej podatne na wahania koniunktury rynkowej. Ryzyko jest wysokie z powodu możliwych znacznych wahań wartości jednostki lub certyfikatu. Zagrożenie to spada wraz z przedłużeniem horyzontu czasowego inwestycji. Sugerowany horyzont czasowy inwestycyjny wynosi co najmniej 5 lat,
  • Fundusze Aktywnej Alokacji – mogą w zależności od koniunktury na rynku finansowym kierować środki pieniężne w te segmenty rynku, które dadzą najkorzystniejsze możliwości ich pomnożenia. Ich możliwości inwestycyjne nie są tak ograniczone jak w przypadku klasycznych funduszy. Zarządzający funduszem mogą nawet zredukować ilość akcji w portfelu inwestycyjnym do zera, jeśli koniunktura jest niekorzystna, natomiast gdy ulegnie poprawie mogą zwiększać ich udział do poziomu maksymalnego,
  • Fundusze z Ochroną Kapitału – podstawową zasadą ich polityki inwestycyjnej jest zabezpieczenie przed spadkiem wartości jednostki uczestnictwa poniżej określonego poziomu poprzez alokowanie portfela inwestycyjnego w udziałowe papiery wartościowe, instrumenty pochodne oraz papiery wartościowe o stałym dochodzie.

 

Czynniki ryzyka:

Ryzyko inwestycyjne – wszelkiego rodzaju inwestycje na rynku finansowym obarczone są ryzykiem inwestycyjnym definiowanym najczęściej jako możliwość utraty określonej części lub całości zainwestowanego kapitału. Fundusze inwestycyjne lokujące pozyskane od inwestorów środki pieniężne w instrumenty finansowe również cechuje określone ryzyko. Ryzyko przekłada się na wahania wartości tytułów uczestnictwa, a tym samym wahania wartości inwestycji. Im wyższe ryzyko, tym większe możliwe wahania wartości inwestycji, ale jednocześnie większe szanse na wysoki zysk. Generalnie poziom ryzyka inwestycyjnego w przypadku funduszy jest zdeterminowany dwoma czynnikami: typem funduszu oraz realizowaną strategią inwestycyjną. W krótkich okresach czasu najbardziej na wahania wartości jednostek uczestnictwa narażone są fundusze akcyjne, a w drugiej kolejności fundusze zrównoważone. Najmniejsze ryzyko wahań towarzyszy funduszom dłużnym oraz pieniężnym.

Ryzyko zmiany stóp procentowych - Podniesienie poziomu stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej zwiększa koszt finansowania rozwoju przedsiębiorstw za pomocą kredytu bankowego i tym samym ogranicza zyski przedsiębiorstw. Wzrost stóp procentowych będzie oddziaływał negatywnie na fundusze akcji, a proces odwrotny – obniżenie stóp - powinien być czynnikiem oddziałującym pozytywnie. W przypadku funduszy dłużnych tendencja jest odwrotna. Większość lokat takich funduszy zwykle stanowią obligacje długoterminowe. Rynkowe notowania tych obligacji - a tym samym wyniki funduszy - poprawiają się w czasie trwania cyklu obniżek stóp procentowych (bo nowo emitowane obligacje mają coraz niższe oprocentowania i inwestorzy chętniej kupują na giełdzie wcześniej wyemitowane obligacje długoterminowe

Ryzyko walutowe - Są na nie narażeni inwestorzy lokujący oszczędności w funduszach inwestujących za granicą. Wartość majątku takich funduszy często jest wyrażona w walutach obcych. Osiągnięte przez dany fundusz zyski w dolarze, czy euro należy skorygować o zmianę kursu waluty wobec złotego w okresie inwestycji.

Ryzyko płynności – jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych otwartych, zbywane i odkupywane są w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia złożenia zlecenia. W przypadku znaczącego spadku aktywów funduszu, fundusz może zawiesić odkupywanie na okres nie dłuższy niż dwa tygodnie. Ten okres może się wydłużyć za zgodą Komisji Nadzoru Finansowego.

W przypadku, nienotowanych na giełdzie certyfikatów inwestycyjnych, certyfikaty mogą być wykupywane przez fundusz tylko w przypadkach określonych w prospekcie emisyjnym lub statucie funduszu. Takie odkupienia mogą odbywać się w cyklach miesięcznych, kwartalnych lub dłuższych, w zależności od polityki inwestycyjnej funduszu. Niekiedy klient może czekać dłużej niż rok na zrealizowanie dyspozycji wykupu certyfikatu inwestycyjnego, w szczególności, gdy certyfikaty oparte są o niepłynne aktywa takie jak nieruchomości lub dzieła sztuki, Dodatkowo w takich przypadkach zdarza się, że fundusz nie wykupuje wszystkich certyfikatów zgłoszonych do wykupu a jedynie ich część i wówczas wykup certyfikatów klienta będzie podlegał stosownej redukcji.

W zależności od prowadzonej polityki inwestycyjnej fundusze inwestycyjne charakteryzują się bardzo dużym zróżnicowaniem poziomu ryzyka inwestycyjnego. Ryzyka związane z inwestycjami w określone fundusze inwestycyjne są wskazane i szczegółowo zdefiniowane w prospekcie informacyjnym/ emisyjnym każdego funduszu.

Klient jest zobowiązany do zapoznania się z treścią prospektu informacyjnego/emisyjnego funduszu, w którym zamierza nabyć tytuły uczestnictwa/certyfikaty inwestycyjne.

Instrumenty pochodne

Charakterystyka:

Instrumenty pochodne to instrumenty finansowe, których wartość uzależniona jest od cen innych instrumentów finansowych lub towarów, zwanych dalej „instrumentami bazowymi”.

Instrumentem bazowym mogą być w szczególności akcje, obligacje, kurs walutowy, wysokość stopy procentowej, wartość indeksu giełdowego, ceny towarów (np. ropa, miedź). Zawarcie transakcji na instrumentach pochodnych nie wymaga od klienta wniesienia środków lub kwota wniesionych środków jest mniejsza od kwot nominalnych tych transakcji. Rozliczenie instrumentów pochodnych następuje w określonej dacie w przyszłości w zależności od rodzaju zawartej transakcji.

Mechanizm dźwigni finansowej

Transakcje pochodne działają w oparciu o mechanizm dźwigni finansowej (transakcje lewarowane), tzn. Klient ma możliwość zawierania transakcji o wartości przekraczającej wartość kapitału przez niego zainwestowanego. Wartość wnoszonego depozytu zabezpieczającego stanowi jedynie część wartości zawieranej transakcji, Umożliwia to osiągnięcie znaczących zysków, jak również poniesienie dużych strat przy zaangażowaniu niewielkiej kwoty w postaci depozytu. Inwestowanie z wykorzystaniem dźwigni finansowej daje efekt „zwielokrotnienia” posiadanych środków finansowych. Im wyższa dźwignia finansowa (stosunek wartości zawieranej transakcji do wniesionego depozytu zabezpieczającego), tym większe ryzyko straty z inwestycji, jeżeli kurs instrumentu zmieniłby się w sposób niekorzystny dla inwestora, ale również szansa na osiągnięcie znaczących zysków, w przypadku korzystnej dla inwestora zmiany kursu

Klasyfikacja instrumentów pochodnych:

Ze względu na podział ryzyka instrumenty pochodne można podzielić na:

  • instrumenty o symetrycznym podziale ryzyka, w przypadku których obie strony kontraktu mają takie same prawa i obowiązki oraz ponoszą podobne ryzyko. Do grupy instrumentów o symetrycznym ryzyku zaliczamy kontrakty m.in. forward, futures oraz swap,
  • instrumenty o niesymetrycznym podziale ryzyka, w przypadku których brakuje równości praw i obowiązków pomiędzy stronami kontraktu, które charakteryzuje różny profil ponoszonego przez nie ryzyka. Do grupy instrumentów o niesymetrycznym ryzyku zaliczamy opcje, warranty, obligacje zamienne.

 

Ze względu na miejsce obrotu instrumenty pochodne można podzielić na:

  • instrumenty obrotu giełdowego notowane na rynku regulowanym, posiadające wystandaryzowaną formę. Instrumentami obrotu giełdowego są m.in. transakcje futures, wystandaryzowane opcje,
  • instrumenty obrotu pozagiełdowego (OTC – ang. over-the-counter), które stanowią umowy zawierane bezpośrednio między dwoma podmiotami z pominięciem jakichkolwiek rynków regulowanych. Instrumentami obrotu pozagiełdowego są m.in. transakcje swap, forward, FRA, IRS, CIRS oraz opcje.

 

Ze względu na dodatkowe zobowiązanie związane z rozliczeniem transakcji instrumenty pochodne można podzielić na:

  • rozliczane poprzez dostawę – polegające na dokonaniu rzeczywistego rozliczenia transakcji, poprzez dostawę przez sprzedającego instrumentu bazowego i dokonania zapłaty przez kupującego ustalonej ceny,
  • rozliczane gotówkowo – których rozliczenie ma charakter wyłącznie pieniężny, a kwota rozliczenia – płacona przez jedną ze stron drugiej stronie – wynika z różnicy pomiędzy ustaloną ceną a aktualną ceną rynkową instrumentu bazowego.

 

Czynniki ryzyka:

W przypadku inwestycji w instrumenty pochodne można wyróżnić następujące grupy ryzyka wpływające na zrealizowanie stopy zwrotu z inwestycji, która różni się od stopy zwrotu oczekiwanej przez inwestora.

Ryzyko związane z wartością instrumentów bazowych – wartość instrumentów pochodnych zależy od bieżącej wartości instrumentu bazowego (indeksy giełdowe, akcje, referencyjne ceny towarów, obligacje itp.), jego oczekiwanej wartości w przyszłości oraz zmienności /niepewności tych oczekiwań. Czynnikiem ryzyka związanym z inwestowaniem w instrumenty pochodne jest możliwość niekorzystnego ukształtowania się wartości (cen) instrumentów bazowych w momencie rozliczenia transakcji.

Ryzyko dźwigni finansowej – inwestor zajmujący pozycję spekulacyjną na regulowanym rynku instrumentów pochodnych wnosi depozyt zabezpieczający (np. w przypadku kontraktów terminowych i wystawcy opcji) lub też płaci niewielką opłatę w stosunku do wartości instrumentu bazowego (np. zajmując pozycję długą w opcji kupna lub sprzedaży). W związku z powyższym niewielkie wahania instrumentów bazowych mogą powodować osiąganie wysokich zysków/strat w stosunku do opłaty wniesionej za instrument pochodny, czy też wysokości depozytu zabezpieczającego.

Ryzyko płynności – instrumenty pochodne mogą charakteryzować się niską płynnością, szczególnie w przypadku bardziej skomplikowanych transakcji lub mało płynnych instrumentów bazowych (egzotyczne waluty, towary), dlatego w niekorzystnych dla inwestora okresach mogą wystąpić problemy z ustaleniem właściwej wyceny transakcji w trakcie jej trwania lub ceny referencyjnej w momencie rozliczenia, a w przypadku kontraktów rozliczanych przez dostawę z nabyciem danego aktywa bazowego.

Ryzyko księgowe – brak lub niewłaściwe ujęcie skutków zmian wyceny zawartych przez Klienta transakcji pochodnych w księgach rachunkowych może doprowadzić do sytuacji, kiedy Klient wykazuje straty lub nieuprawnione zyski, które są kompensowane niewykazywanym wynikiem na wycenie instrumentów pochodnych.

Ryzyko cross-defaultu – ryzyko, że problemy z terminowym rozliczeniem transakcji pochodnych mogą spowodować postawienie w stan wymagalności również innych zobowiązań Klienta, np. kredytów inwestycyjnych, obrotowych i bieżących; zablokowanie rachunków bieżących itp.

Ryzyko biznesowe – ryzyko niezrealizowania się planów biznesowych, wynikające np. z rozwiązania umów handlowych lub braku podpisania planowanych umów, nieplanowanej zmiany struktury sprzedaży; skutkujące tym że ostateczna wartość ekspozycji, jej struktura lub profil ryzyka jest inny niż został zabezpieczony poprzez transakcje pochodne, co powoduje, że korzyść z zabezpieczenia – w postaci stabilizacji przychodów lub kosztów – jest mniejsza lub nie istnieje. W skrajnym przypadku może to doprowadzić do sytuacji, kiedy Klient ponosi straty zarówno na pozycji zabezpieczanej jak i zabezpieczającej (pozycje te powinny się kompensować).

Ryzyko budżetowania – ryzyko wynikające z tego, że zabezpieczenie gwarantuje np. stabilność ekwiwalentu złotowego przychodów ze sprzedaży w walucie obcej, ale nie zapewnia stabilności kosztów, które mogą być niebezpośrednio, ale jednak realnie skorelowane z kursem waluty.

Ryzyko związane z zawieraniem transakcji pochodnych z rozliczeniem przez dostawę waluty, zabezpieczających przyszłe kontrakty, umowy biznesowe – występujące w sytuacji braku określenia przez strony kontraktu dat i kwot rozliczenia należności i zobowiązań.

Ryzyko związane z wyborem pomiędzy instrumentami symetrycznymi i niesymetrycznymi – tzn. dodatkowy koszt, który trzeba uwzględnić w budżecie zabezpieczanego kontraktu np.:

  • przy kupnie przez Klienta opcji walutowej/opcji na stopę procentową/opcji towarowej – koszt premii płaconej przez Klienta Bankowi,
  • nieograniczone ryzyko przy opcji walutowej/opcji na stopę procentową/opcji towarowej sprzedawanej przez Klienta Bankowi,

 

Ryzyko wynikające ze stosowania przez Klienta strategii opcyjnych – szczególnie w przypadku strategii opcji walutowych/opcji na stopę procentową/opcji towarowych zerokosztowych, które to ryzyko związane jest najczęściej z:

  • dużą różnicą pomiędzy stosowaną do rozliczenia opcji walutowej/opcji na stopę procentową/opcji towarowej ceną rozliczeniową, a bieżącą ceną rynkową, albo
  • niesymetrycznymi nominałami opcji walutowych/opcji na stopę procentową/opcji towarowych (przy niekorzystnej zmianie cen rynkowych straty Klienta mogą przewyższać przychód z pozycji zabezpieczanej).

 

Ryzyko płynności rynku – (zmniejszenie lub brak płynności na danym rynku finansowym), które może skutkować mniej korzystną lub niekorzystną ceną dla transakcji pochodnych, a w skrajnym przypadku – brakiem możliwości zawarcia transakcji pochodnych.

Produkty strukturyzowane

Charakterystyka:

Produkty strukturyzowane z wbudowanym instrumentem finansowym powstają w wyniku połączenia produktów bankowych (względnie ubezpieczeniowych) oraz instrumentów finansowych. Celem produktu strukturyzowanego jest możliwość osiągnięcia zysku przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony części/całości zainwestowanego kapitału. Produkt strukturyzowany może mieć formę lokaty inwestycyjnej, obligacji strukturyzowanej lub bezpośredniego kontraktu opcyjnego.

W zależności od konstrukcji instrumentu finansowego produkty strukturyzowane charakteryzują się całkowitą lub częściową gwarancją zwrotu kapitału w momencie rozliczenia kontraktu. Produkty gwarantujące całkowitą ochronę kapitału cechują się większym bezpieczeństwem i mniejszą stopą możliwych do osiągnięcia zysków niż produkty z częściową ochroną zainwestowanego kapitału, w ramach których Klienci mają większy udział w zyskach z danego instrumentu finansowego, ale również są narażeni na poniesienie straty w zależności od wahań określonego wskaźnika rynkowego, na którym oparty jest produkt strukturyzowany.

Najbardziej popularne wskaźniki rynkowe, na których oparte są produkty strukturyzowane i od których uzależniona jest wartość wypłacanych odsetek to indeksy giełdowe, ceny akcji spółek, ceny towarów, kursy walut, stopy procentowe.

Czynniki ryzyka:

  • Zmiany cen poziomu lub stóp zwrotu aktywów podstawowych,
  • Zmiany kursów walut, w przypadku aktywów zagranicznych,
  • Zmiany stóp procentowych,
  • Obniżenie ratingu kredytowego emitenta lub jego niewypłacalność,
  • Destabilizacja sytuacji politycznej,
  • Kryzys ekonomiczny,
  • Niska płynność lub brak rynku. W przypadku nienotowanych produktów strukturyzowanych, produkty mogą być wykupywane przez emitenta tylko w przypadkach i terminach określonych w statucie lub prospekcie emisyjnym. Takie odkupienia mogą odbywać się w cyklach miesięcznych, kwartalnych lub dłuższych, w zależności od konstrukcji produktu strukturyzowanego. Niekiedy klient może czekać dłużej niż rok na zrealizowanie dyspozycji wykupu produktu strukturyzowanego

 

Niemal nieograniczone spektrum możliwości konstrukcji strategii inwestycyjnych zawartych w produktach strukturyzowanych czyni niemożliwym określenie generalnego profilu ryzyka. Ryzyka związane z inwestycjami w określone produkty strukturyzowane są wskazane i szczegółowo zdefiniowane w prospekcie emisyjnym każdego produktu.

Klient jest zobowiązany do zapoznania się z treścią prospektu emisyjnego danego produktu strukturyzowanego, który zamierza nabyć.

ETF

Charakterystyka

ETF - tytuły uczestnictwa funduszy inwestycyjnych (Exchange Traded Funds), których podstawową cechą jest obrót na rynku wtórnym, najczęściej na giełdzie papierów wartościowych lub w alternatywnym systemie obrotu, dzięki czemu mają wyższą płynność w porównaniu z jednostkami uczestnictwa lub certyfikatami funduszy inwestycyjnych, a koszty związane z nabyciem i zbyciem są relatywnie niższe. Najczęściej celem inwestycyjnym Exchange Traded Funds jest jak najdokładniejsze odwzorowywanie zachowania określonego indeksu lub innego wskaźnika rynkowego, ale są również fundusze definiujące własną, unikatową politykę inwestycyjną.

Ryzyka

Z inwestowaniem w ETF związane jest większość ryzyk opisanych wcześniej w odniesieniu do akcji, tj.:

  • ryzyko przyszłego kształtowania się kursu,
  • ryzyko zmienności,
  • ryzyko płynności instrumentu finansowego,
  • ryzyko finansowe,
  • ryzyko zawieszenia obrotu lub wykluczenia instrumentu finansowego z obrotu,
  • ryzyko związane z sytuacją makroekonomiczną i międzynarodową kraju,
  • ryzyko walutowe,
  • ryzyko regulacyjne kraju inwestowania,
  • ryzyko instrumentu bazowego,
  • ryzyko dźwigni finansowej.

 

Z inwestowaniem w ETF związane jest również:

  • ryzyko zawieszenia obliczeń przez emitenta - emitent może czasowo zawiesić obliczanie wartości aktywów netto tytułów uczestnictwa ETF,
  • ryzyko rozwiązania ETF przez emitenta - emitent może tego dokonać w każdym czasie,
  • ryzyko połączenia lub podziału ETF - emitent może tego dokonać w każdym czasie,
  • ryzyko czasowego zawieszenia umarzania tytułów uczestnictwa ETF.

W naszym serwisie stosuje się pliki cookies, które są zapisywane na dysku urządzenia końcowego użytkownika w celu ułatwienia nawigacji oraz dostosowania serwisu do preferencji użytkownika. Szczegółowe informacje o plikach cookies znajdziesz w Polityce prywatności. Zablokowanie zapisywania plików cookies na urządzeniu końcowym lub ich usunięcie możliwe jest w po właściwym skonfigurowaniu ustawień przeglądarki internetowej. Więcej o blokowaniu i usuwaniu plików cookies znajdziesz w Polityce prywatności. Zablokowanie możliwości zapisywania plików cookies może spowodować utrudnienia lub brak działania niektórych funkcji serwisu. Niedokonanie zmian ustawień przeglądarki internetowej na ustawienia blokujące zapisywanie plików cookies jest jednoznaczne z wyrażeniem zgody na ich zapisywanie. Rozwiń